Terugblik social event

Het verborgen vuur

Wat gebeurt er als je 20 jaar bestaat en je viert dit met een kleine expeditie waarin Water, Lucht, Aarde en Vuur alle vier meedoen, maar waarbij het één element niet direct lukt om zichtbaar te worden?
Op woensdag 14 juni kwamen ‘s avonds 16 CJB ondernemers bijeen in Reeuwijk, stapten allemaal in hetzelfde schuitje en leerden tijdens een vaartocht hoe mensen in vroeger eeuwen erin slaagden om energie te winnen uit het veengebied dat nu de Reeuwijkse plassen heet.

Water

De gids vertelde over hoe destijds mannen in bootjes, met “modderbeugels” veen uit het water “baggerden”, dit naar een “legakker” brachten om te drogen, alwaar een “veenmeisje” er aan te pas kwam om van “veen” “turf” te maken. Tussen zonsop- en zonsondergang was men druk in de weer om deze vorm van energie te winnen en te verkopen. Goede turf brandde beter maar was duurder en niet voor iedereen weggelegd. Minder goede turf was natter, daardoor goedkoper en heette ‘rokende turf.’

De bevlogen gids voer de CJB’ers over de plassen en vertelde onderweg over hoe men vroeger leefde, werkte, en met veranderingen omging. Om een voorbeeld te geven: Minder schoon water dat uit omliggende rivieren werd aangevoerd leidde tot vermindering van het aantal vissoorten. Hierdoor verdwenen bepaalde vogels waar jacht op werd gemaakt, en daardoor verdwenen uiteindelijk de jagers als beroep uit het Reeuwijkse. Tegenwoordig is hovenier een beroep dat gemiddeld vaker dan elders voorkomt en waarde toevoegt aan het onderhoud van de Reeuwijkse plassen.

Aarde

Tegen negenen werd het element ‘water’ ingeruild voor ‘aarde’. D.w.z. iedereen zette weer voet aan vaste wal, voor het tweede deel van de expeditie. Gedreven door een stevige trek keek iedereen uit naar de aangekondigde BBQ. Enkelen probeerden al vanaf het water hun neusvleugels te vullen met de geur van geroosterd vlees, maar dit bleek vergeefse moeite.

Vuur

Alles was aanwezig voor een geslaagde BBQ: Vlees, garnalen, salades, maiskolven, sauzen, brood, bier en wijnen. Slechts één ding ontbrak: de barbecue zelf. Toegegeven, het was even schakelen, maar het mooie aan de situatie was wel dat er een verborgen vuur zichtbaar kon worden in de vindingrijkheid van velen om een oplossing te vinden.

Ergens werd een ton, een rooster en wat hout gevonden. Vuurmakers wisten dit om te toveren tot een sfeervol vlammenspel waarop de maiskolven en garnalen geroosterd werden. In de keuken ontvlamden alle beschikbare gaspitten als F16-straaljager-motoren en het vlees kon in no time en goed doorbakken worden opgediend.

Lucht

Op het terras was het aangenaam toeven met gesprekken, er was een kampvuurtje en er gingen geroosterde maiskolven rond.
Soms kan het feit dat er iets ontbreekt een stimulans bieden om te ontdekken wat er nog meer mogelijk is. Wat als er in CJB’ers een verborgen vuur zit dat veel groter is dan de vonken van alle bijeenkomsten van de afgelopen 20 jaar?
Met dank aan iedereen die heeft bijgedragen aan het succes!

Door Mike Woustra